De PO-raad adviseert docenten om leerlingen "kansrijk te adviseren": Geef kwetsbare kinderen het voordeel van de twijfel! De coronacrisis dreigt nadrukkelijk negatieve effecten te hebben voor groep 8. Het schooladvies is meer dan ooit bepalend voor de toekomst van deze kinderen nu de eindtoets zijn rol als kansenvergroter niet kan pakken. De PO-raad roept samen met partners in het primair onderwijs en de VO-raad scholen op dit jaar kansrijk te adviseren.

Op zich uiteraard een logisch advies, gezien de achterstanden die leerlingen nu oplopen. Maar het risico is wel dat de problemen doorgeschoven worden naar het VO. Daar zal men in de brugklas geconfronteerd worden met zeer uiteenlopende niveaus en nog weg te werken achterstanden. Toch acht ik dat te verkiezen boven onderadvisering.

Het zou dan wel niet meer dan fair zijn als de inspectie daarbij expliciet rekening houdt bij de "beoordeling" van scholen op doorstroompercentages en verhouding advies PO en instroom in de bovenbouw. Feit blijft dat scholen daarop afgerekend worden.

Ook de examenresultaten staan onder druk en juist scholen die leerlingen kansen bieden scoren daar slecht. Vaak wordt gesteld dat Nederlandse scholen/docenten goed zijn in het helpen van de zwakkere leerlingen maar minder goed in het uitdagen van de sterke leerlingen. Mijn stellige overtuiging is dat deze negatieve prikkel daar een grote rol in speelt. Procentueel meer leerlingen die het (net) halen scoort (veel meer dan hogere gemiddeldes).

Daarnaast speelt natuurlijk de realiteit een grote rol: gedifferentieerd lesgeven aan leerlingen en elk op hun ideale wijze en niveau bedienen is - hoe graag iedereen dit ook zou willen - onhaalbaar in de grote klassen die we hebben en met het grote aantal lessen dat verzorgd moet worden. Soms beweert men dan dat ICT de oplossing is. Ik ben groot voorstander van het verantwoord inzetten van ICT bij o.a. differentiatie maar het is niet de heilige graal. Efficientieslagen zoals men daarmee in een fabriek zou kunnen bewerkstelligen werken niet in het Onderwijs. Daar blijjft individuele aandacht en begeleiding simpelweg nodig. De ervaringen met Onderwijs op Afstand hebben dat wederom bevestigd.

Dat speelt a forteriori bij een eventuele Middenschool, waartoe nu ook wordt geadviseerd. (Hoever lijkt het advies van Dijsselbloem alweer in het verleden te liggen). Docenten zouden daar 3 jaar lang leerlingen van alle niveaus op maat moeten bedienen, de zwakkeren binnenboord houden en de sterksten goed uitdagen. Hoe nobel dit streven ook is, en het streven omderschrijf ik volledig, acht ik dit onhaalbaar zolang er niet veel meer menskracht is (extra handen in de klas) en de klassen veel kleiner worden - maximaal 20 in plaats van de nu standaard 27-28 of zelfs groter.

11   14   Reageer Like   Dislike   Refereer