In dit interessante artikel in het Dagblad van het Noorden wordt geanalyseerd waarom de adviezen van de Onderwijsraad naar mening van de auteur - Juul Tammenga - niet bijdragen tot betere resultaten - waarmee dan in de nauwe betekenis van de resultaten van lezen en rekenen worden bedoeld.

Kort gezegd worden de adviezen als ambtelijk beoordeeld en ontbreekt het met name aan een doorrekening van de haalbaarheid en de impact op een toch al overbelast en onderbemens onderwijssysteem. De adviezen klinken vaak goed - meer kansengelijkheid, eerlijker, etc. |Maar de implementatie ervan vergt giganitische inspsnningern en aanpassingen in het werkveld.

Neem bijvoorbeeld het advies van een driejarige verlengde brugklas waarin alle niveaus samen in een klas zitten. Het klinkt sypathiek maar het betekent dat de toch al overbelaste docenten nu op twee of drie of meer niveuas tegelijkertijd leerlingen moeten bedoenen terwijl materiaal daarvoor niet beschikbaar is en enige oefening erin ontbreekt. Ook met de enorme klassengroottes van veelal 30 leerlingen is dit intrinsiek een onhaalbare taak.

Het probleem is daarnaast dat de adviezen, ook als ze niet een op een worden overgenomen, toch tot extra werk en een extra breaucratische laag leiden omdat de overheid en de inspectie actie en resultaten verwachten van scholen en docenten en het management dus trajecten optuigt om het team te trainen in weer een nieuwe vaardigheid/grill.